ΕΙΔΗΣΕΙΣ******

Ένας άνθρωπος που δεν προχωράει δεν αφήνει ίχνη.

RECENT POSTS

Δευτέρα, 19 Φεβρουαρίου 2018

63776248_cintia-garrido_gabriel-rocca_1.jpg63776249_cintia-garrido_gabriel-rocca_2.jpg
Cintia Garrido
63489239_chloe-roy_christophe-molinari-6.jpg63489238_chloe-roy_christophe-molinari-5.jpg63489235_chloe-roy_christophe-molinari-2.jpg63489236_chloe-roy_christophe-molinari-3.jpg
Chloe Roy
Renata Kuerten Zee Nunes 5
Renata Kuerten Zee Nunes 4Renata Kuerten Zee Nunes 8Renata Kuerten Zee Nunes 6
Renata Kuerten

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ""

Hérodiade








ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ""
magoothings:
“June Palmer
”my-secret-eye:
““Peter Basch, Lauren Hutton, 1963
” ”coitusandcarnage:
“ Anita Ventura
”girlsandmachines:
“Nancy Roberts, 1960s.
”realityayslum:
“ Andre de Dienes - Support, 1950.
”thekameraclub:
“ Julie - Frosted View (1958)
”oldiznew:
“Gloria Dawn topless in the backyard, photography by Ron Vogel. Thanks to Gloria for the source.
”piratetreasure:
“pamela green
”

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ""

EagleRay XAV, ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος και υποβρύχιο

Ερευνητές του North Carolia State University ανέπτυξαν ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος σταθερών πτερύγων το οποίο είναι ικανό να κινείται τόσο στον αέρα όσο και κάτω από την επιφάνεια του νερού- το πρώτο στο είδος του, όπως αναφέρεται σε ανάρτηση στο NC State News (σημειώνεται ωστόσο πως ερευνητές ρομποτικής του Johns Hopkins Applied Physics Laboratory εργάζονταν επίσης πάνω σε ένα UAAV – Unmanned Aerial-Aquatic Vehicle- με την ονομασία Flying Fish, το οποίο είχε εξελιχθεί από concept όχημα σε λειτουργικό πρωτότυπο).
Το EagleRay XAV μπορεί να μεταβαίνει από τον αέρα στο νερό και πάλι πίσω και αναπτύχθηκε με χρηματοδότηση από την Teledyne
A timelapse image of the EagleRay XAV bursting out of the water and taking to the...Scientific. «Η διατήρηση της εναέριας παρατήρησης μπορεί να απαιτεί πολλή ενέργεια» λέει ο Γουόρεν Γουάισλερ, διδακτορικός στο NC State που δούλεψε πάνω στο πρόγραμμα Eagle Ray. «Το EagleRay μπορεί να διατηρεί ενέργεια, περνώντας μέρος του χρόνου του στο νερό. Για παράδειγμα, το EagleRay θα μπορούσε να παρακολουθεί ένα ταχέως κινούμενο κοπάδι δελφινιών από τον αέρα, μετά να περνά λίγο χρόνο στο νερό εάν τα δελφίνια σταματήσουν για να βρουν τροφή. Το EagleRay μετά μπορεί να πετάξει ξανά, όταν αυτά αρχίσουν να κινούνται και πάλι».
Επίσης, σύμφωνα με τον Γουΐλιαμ Στιούαρτ, άλλον έναν διδακτορικό που εργάστηκε στο project, το σκάφος θα μπορούσε να μεταφέρει γρήγορα υποβρύχιους αισθητήρες από τη μια τοποθεσία στον άλλη. «Θα μπορούσε ακόμα και να πραγματοποιεί υποθαλάσσιες παρατηρήσεις που τα περισσότερα ιπτάμενα οχήματα δεν μπορούν. Για παράδειγμα, το σόναρ λειτουργεί μόνο υποθαλάσσια. Αν αναζητείς κάποιον στόχο 
The EagleRay XAV is an amphibious fixed-wing drone that can fly or swim as needed
σόναρ, το EagleRay θα μπορούσε να πετάξει σε ένα σημείο, να καταδυθεί για να προβεί σε μετρήσεις και να πετάξει ξανά για να προβεί σε παρατηρήσεις αλλού. Συμβατικά, ένα αεροσκάφος πρέπει να ρίχνει σημαδούρες με σόναρ (sonobuoys) για να συλλέγει δεδομένα σόναρ».
Το υπάρχον μοντέλο του Eagle Ray έχει άνοιγμα φτερών περίπου ενάμισι μέτρου και μήκος 1,4m. Το βάρος του είναι 5,7 κιλά και έχει έναν έλικα διπλής χρήσης, που κινείται χάρη σε ηλεκτροκινητήρα και το προωθεί τόσο στον αέρα όσο και στο νερό.North Carolina State University engineers (from left) Matthew Bryant, Warren Weisler and William Stewart, with a...
flying submarine
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ""

Σούπερ συμπιεσμένο ξύλο 11,5 φορές πιο ανθεκτικό από το φυσικό

Αναπτύσσοντας μια νέα τεχνική, επιστήμονες από τις Ηνωμένες Πολιτείες δημιούργησαν λεπτά φύλλα ξύλου τα οποία είναι πιο ανθεκτικά από πολλά κράματα μετάλλων. Τις τελευταίες δεκαετίες αρκετές ερευνητικές ομάδες πειραματίζονται προσπαθώντας να ενισχύσουν το ξύλο με στόχο τη δημιουργία νέων υλικών τα οποία θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν τα μέταλλα ή να προσφέρουν μια «φυσική» λύση στη μάστιγα των πλαστικών. Η νέα ερευνητική εργασία προσφέρει μακράν τα καλύτερα – και πιο εντυπωσιακά – αποτελέσματα.
Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ στο Κόλετζ Παρκ με επικεφαλής τους Τενγκ Λι και Λιανγκμπίνγκ Χου υιοθέτησαν μια νέα προσέγγιση, επιδιώκοντας να αλλάξουν την πορώδη δομή του φυσικού ξύλου.
Σχετική εικόνα









Αρχικά έβρασαν διάφορα είδη ξύλου, μεταξύ των οποίων και ξύλο από δρυ, σε ένα διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου και θειώδους νατρίου επί επτά ώρες. Με τον τρόπο αυτόν η κυτταρίνη του ξύλου έμεινε ανέπαφη αλλά κάποια άλλα συστατικά – όπως π.χ. η λιγνίνη, η οποία συγκρατεί την κυτταρίνη – διαλύθηκαν σε μεγάλο βαθμό δημιουργώντας κενά.
Αποτέλεσμα εικόνας για SUPER WOOD that could replace steel
Στη συνέχεια οι επιστήμονες έβαλαν το ξύλο σε καυτή πρέσα, σε θερμοκρασία 100 βαθμών Κελσίου, επί μια ημέρα. Το συμπιεσμένο φύλλο ξύλου που προέκυψε είχε πάχος όσο το ένα πέμπτο του αρχικού, αλλά η πυκνότητά του ήταν τρεις φορές μεγαλύτερη από του φυσικού ξύλου, με αποτέλεσμα να είναι 11,5 φορές πιο ανθεκτικό.
Όπως περιγράφεται στο σχετικό άρθρο στην επιθεώρηση «Nature», σε δοκιμές που έγιναν με ειδικό βαλλιστικό αεροβόλο όπως αυτά που χρησιμοποιούνται στις δοκιμές στρατιωτικών οχημάτων, το νέο υλικό αποδείχθηκε εξαιρετικά «σκληροτράχηλο». Πέντε φύλλα συγκολλημένα μεταξύ τους σε μια στρωματοποιημένη πλάκα πάχους μόλις 3 χιλιοστών μπορούσαν να αποκρούσουν χωρίς κανένα πρόβλημα ατσάλινα βλήματα βάρους 46 γραμμαρίων τα οποία κινούνταν με ταχύτητα περίπου 30 χιλιομέτρων την ώρα.
 Researchers say the super wood could be used in cars, aeroplanes, and body armour.
Η ταχύτητα αυτή είναι κατά πολύ μικρότερη από αυτή με την οποία κινούνται οι πραγματικές σφαίρες, όμως η δύναμη πρόσκρουσης των ατσάλινων βλημάτων στη στρωματοποιημένη πλάκα είναι παρόμοια με εκείνη που δημιουργείται κατά τη σύγκρουση δυο αυτοκινήτων. Για τον λόγο αυτόν οι ερευνητές από το Μέριλαντ θεωρούν ότι το συμπιεσμένο ξύλο μπορεί να αποτελέσει ιδανικό υλικό για την αυτοκινητοβιομηχανία.
Ορισμένοι επιστήμονες οι οποίοι 
Αποτέλεσμα εικόνας για SUPER WOOD that could replace steel
δεν συμμετείχαν στη μελέτη επεσήμαναν ότι ενδεχομένως και άλλες, ήδη υπάρχουσες τεχνικές θα μπορούσαν να επιτύχουν ανάλογα αποτελέσματα αφαιρώντας τη λιγνίνη από το ξύλο με μικρότερο κόστος. Οι ερευνητές από το Μέριλαντ δεν διαφωνούν: αντιτείνουν ότι το σημαντικό εύρημα στην έρευνά τους είναι η ανακάλυψη ότι η ποσότητα της λιγνίνης που αφαιρείται είναι καθοριστική για τις επιδόσεις του υλικού.
Στα πειράματά τους είδαν ότι όταν αφαιρούσαν περισσότερη λιγνίνη το ξύλο αποκτούσε μικρότερη πυκνότητα και γινόταν εύθραυστο, γεγονός το οποίο υποδηλώνει ότι κάποια ποσότητα λιγνίνης είναι απαραίτητη προκειμένου να συγκρατεί την κυτταρίνη κατά τη συμπίεση.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ""

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ""

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ""